بعضی وقتا یهو به خودم میام میبینم انگار دلتنگم!

هرچقدر فکر میکنم، واکاوی میکنم، درونیابی میکنم، متوجه نمیشم که دلتنگ چی یا کی‌ام.

انقد شدت این حس قویه که شروع میکنم به پیام فرستادن به هرکس که اولویت بودنش تو زندگیم کمتر از 10 ئه.

پیامی که بهش میدم هم همیشه احوال پرسی نیست... گاهی جواب یه سوالِ که باید به یکی میدادم و حالا یه زمانی ازش گذشته.

خیلی خبیثانه به نظر میاد ولی بخاطر شناختی که از این حالتم دارم، یه سریارو که اولویت کمتر از 10 ئن برام، توی یه دسته جدا گذاشتم که

وقتی پیامی ازشون میگیرم، سعی میکنم جوابم جوری باشه که هروقت نیاز بود جهت رفع دلتنگیم بهشون پناهنده بشم، بتونم ازین سوال و جوابش

بعنوان پل استفاده کنم.

و بله

الان دلتنگم و درگیرم که دلتنگ چی یا کی.

وبلاگ جزو اشیایی با اولویت کمتر از 10 ئه برام که بهش پناهنده شدم.